Preme a imaxe para ampliar
Manola da Pinida, xunto á súa filla Rosita.
A imaxe, tomada arredor de 1966, foi feita para enviar por carta ao seu marido Andrés Fortuna, que traballaba en Alemaña. Era unha maneira de manter o contacto e de que puidera ver como ían medrando os seus.
Ano: 1966
Contexto: Retrato, Vida cotiá
Prende unha vela
Na memoria dos que xa non están
Grazas, vela acesa.
Este xesto é unha maneira de lembrar a quen xa non está, sen importar as crenzas de cada quen. É un acto simbólico e espiritual, unha forma de manter viva a súa memoria. Non ten por que ser relixioso… pero pode selo, se así o sintes.
